Czy influencer może wrzucać w koszty ubrania, podróże i dekoracje? Fiskus odpowiada

Spis treści
- Jaka jest ogólna zasada?
- Czy ubrania mogą być kosztem influencera?
- Czy podróże i bilety to koszt?
- Dekoracje, rekwizyty i sprzęt – co przejdzie?
- Co z usługami fotografa, stylisty czy montażysty?
- Jak udokumentować związek z przychodem?
- Czego na pewno nie wrzucisz w koszty?
- Najczęstsze pytania
- Podstawa prawna i źródła
Tak, ale tylko wydatki poniesione po to, by stworzyć treści, za które ktoś ci płaci – i tylko gdy udowodnisz, że nie służą ci prywatnie. Podróże, rekwizyty, dekoracje do kadru i usługi fotografa mają dużą szansę na akceptację. Ubrania „do stylizacji” fiskus uznaje za koszt rzadko, nawet gdy pokazujesz je w materiałach.
W pierwszej wersji tego tekstu (lipiec 2025 r.) opisaliśmy pozytywną interpretację Dyrektora KIS z października 2023 r. dla influencerki modowej. Teza „fiskus daje zielone światło pod warunkami” jest nadal prawdziwa dla podróży i rekwizytów. Przy ubraniach trzeba ją jednak zawęzić – późniejsze interpretacje są wyraźnie ostrzejsze.
Jaka jest ogólna zasada?
Kosztem są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia jego źródła, z wyjątkiem tych wymienionych w art. 23 (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT). Organy dodają do tego stałe warunki. Wydatek:
- poniosłeś ty i nikt ci go nie zwrócił;
- ma związek z działalnością i może realnie wpłynąć na przychód;
- jest udokumentowany;
- nie jest na liście wyłączeń z art. 23.
To, że wydatku nie ma w art. 23, nie oznacza jeszcze, że jest kosztem. Związek z przychodem musisz wykazać ty – organy powtarzają to w każdej interpretacji dotyczącej twórców.
Czy ubrania mogą być kosztem influencera?
To najbardziej sporna kategoria. Dwie interpretacje pokazują, gdzie przebiega granica.
Październik 2023 r. – tak. Influencerka modowa i lifestyle’owa nagrywała na zlecenie marek materiały z testami i recenzjami odzieży, obuwia i biżuterii. Dyrektor KIS uznał, że zakupy ubrań, rekwizytów, przelotów i noclegów nie budują jej wizerunku, tylko są istotą działalności. Dlatego co do zasady mogą być kosztem – pod warunkiem, że służą wyłącznie firmie, są ewidencjonowane i nie są używane prywatnie.
Październik 2025 r. – nie. W interpretacji z 20 października 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.748.2025.2.AA) prowadząca program telewizyjny i wystąpienia publiczne kupowała sukienki, garnitury, obuwie i akcesoria wyłącznie do pracy. Prowadziła ewidencję, w których nagraniach użyła danej rzeczy. Mimo to organ uznał jej stanowisko za nieprawidłowe. Każdy kupuje odzież, a dbałość o wizerunek w jej zawodzie nie odbiega od norm społecznych – to wydatki osobiste. Organ wprost odrzucił też powołanie się na wcześniejsze, korzystne interpretacje innych osób.
Wniosek: ubranie ma szansę być kosztem, gdy jest przedmiotem płatnej treści (recenzja, test, kampania marki), a nie twoim strojem do pokazania się w kadrze.
| Wydatek | Szansa na koszt | Warunek |
|---|---|---|
| Ubrania do recenzji lub testu na zlecenie marki | średnia | umowa lub brief, materiał opublikowany, rzecz nie używana prywatnie |
| Ubrania „do stylizacji” w codziennych postach | niska | organy uznają je za wydatek osobisty |
| Kostium, przebranie, strój sceniczny, odzież z logo firmy | wysoka | nie nadaje się do zwykłego noszenia |
| Odzież robocza i ochronna (np. do nagrań w terenie) | wysoka | związek z konkretnym typem materiałów |
Jeśli ubrania zaliczone do kosztów potem sprzedasz, np. na platformie z odzieżą używaną, wykaż tę sprzedaż jako przychód z działalności – skoro zakup był kosztem firmy, sprzedaż też jest firmowa.
Czy podróże i bilety to koszt?
Tak, gdy podróż służy przygotowaniu materiału, z którego masz przychód: kampanii dla hotelu, relacji zamówionej przez markę, odcinka na kanale z płatnymi reklamami. Kosztem są wtedy przejazdy, noclegi, bilety wstępu i wynajem miejsca na zdjęcia – także dla fotografa lub asystenta.
Granicę pokazuje interpretacja z 10 stycznia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.742.2024.1.KM). Spółka chciała zaliczać do kosztów transport, noclegi w recenzowanych hotelach, posiłki w recenzowanych restauracjach, bilety i zakup sprzętu do testów. Dyrektor KIS odmówił. Sam blog nie miał przynosić przychodu, a spółka nie powiązała tych wydatków z konkretnymi umowami reklamowymi. Opisywanie podróży organ potraktował jak dzielenie się prywatnymi wrażeniami.
Na co uważać w podróży:
- Wyżywienie – twoje posiłki w podróży służbowej rozliczasz w limicie diet pracowniczych (art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT).
- Osoby towarzyszące – koszty partnera czy rodziny, którzy nie pracują przy materiale, są prywatne.
- Część wypoczynkowa – dni bez pracy nad materiałami wydziel z kosztów.
- Faktury zagraniczne – hotel za granicą albo nocleg przez Airbnb nie wystawi faktury w KSeF, jeśli nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce. Dostaniesz ją poza KSeF (PDF, e-mail) i księgujesz normalnie.
Dekoracje, rekwizyty i sprzęt – co przejdzie?
Rekwizyty kupione do konkretnych zdjęć lub filmów (kwiaty, świece, naczynia, tła, gadżety do scenografii) to zwykły koszt. Ryzyko rośnie przy rzeczach, które zostają w twoim mieszkaniu i służą na co dzień: meblach, ekspresie do kawy, dekoracjach salonu. Jeśli używasz ich także prywatnie, musisz umieć wykazać część firmową. Inaczej urząd może zakwestionować cały wydatek. Bezpieczniej trzymać takie rzeczy w wydzielonym miejscu do nagrań.
Sprzęt (aparat, obiektyw, oświetlenie, mikrofon, komputer do montażu) to klasyczny koszt. Rzecz za maksymalnie 10 000 zł możesz wrzucić w koszty jednorazowo (art. 22d ust. 1 ustawy o PIT). Droższą amortyzujesz jako środek trwały.
Co z usługami fotografa, stylisty czy montażysty?
Wynagrodzenie fotografa, kamerzysty, montażysty, grafika czy menedżera to koszt, jeśli masz fakturę albo umowę i rachunek. Ostrożnie ze stylistą, fryzjerem i kosmetyczką. Charakteryzacja do konkretnej sesji lub roli broni się lepiej niż zwykłe wizyty, które organy zaliczają do wydatków osobistych.
Jak udokumentować związek z przychodem?
- Faktura na firmę – w sklepie podaj NIP przed wydrukiem paragonu. Do końca 2026 r. paragon z NIP do 450 zł brutto jest fakturą uproszczoną poza KSeF. Więcej o zakupach na firmę w poradniku zakupy na firmę w sklepie a KSeF.
- Opis wydatku – do jakiego materiału lub kampanii, numer umowy z marką, data publikacji, link do posta.
- Ewidencja rekwizytów i ubrań – co kupiłeś, gdzie użyłeś, co się z tym stało (sprzedane, oddane, zniszczone).
- Dowody z kampanii – briefy z wymaganiami co do stroju lub lokalizacji, zrzuty statystyk, raporty dla marki.
- Interpretacja indywidualna – przy dużych, powtarzalnych wydatkach. Chroni cię, ale tylko gdy twój stan faktyczny jest taki sam jak opisany we wniosku.
Czego na pewno nie wrzucisz w koszty?
- Reprezentacji – w szczególności usług gastronomicznych, żywności i napojów, w tym alkoholu (art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT). Kolacja z przedstawicielem marki nie jest kosztem.
- Wydatków osobistych – codziennej odzieży, kosmetyków, fryzjera, wyjazdów rodzinnych.
- Rzeczy używanych głównie prywatnie – nawet jeśli raz pojawiły się w relacji.
Szerzej o wyłączeniach piszemy w tekście o kosztach niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.
Najczęstsze pytania
Czy produkty od marek są przychodem?
Co do zasady tak. Rzeczy i usługi otrzymane w związku z działalnością – także w zamian za publikację – to przychód z działalności. Wartość świadczeń w naturze i nieodpłatnych świadczeń wymienia art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
Jestem na ryczałcie. Czy te zasady mnie dotyczą?
Nie. Na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych płacisz podatek od przychodu i nie odliczasz żadnych kosztów. Jeśli masz dużo wydatków, porównaj formy opodatkowania – pomoże tekst VAT czy ryczałt – co bardziej się opłaca.
Czy mogę powołać się na cudzą interpretację?
Możesz ją przytoczyć, ale nie chroni cię i nie wiąże urzędu. W interpretacji z października 2025 r. organ odrzucił przywołane korzystne interpretacje innych osób, bo zapadły w ich indywidualnych sprawach.
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, t.j. Dz.U. 2026 poz. 592 – art. 14 ust. 2 pkt 8, art. 22 ust. 1, art. 22d ust. 1, art. 23 ust. 1 pkt 23 i 52
- Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 20.10.2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.748.2025.2.AA (Eureka)
- Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10.01.2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.742.2024.1.KM (Eureka)
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady podatkowej. W konkretnej sprawie skonsultuj się z księgowym lub doradcą podatkowym.


